Τρίτη 15 Μαρτίου 2022

Βιβλιοπαρουσίαση: «Στιγμές», της Παναγιώτας Π. Λάμπρη


    Άλλο ένα βιβλίο-μία ακόμα ηλεκτρονική, διαδικτυακή αυτοέκδοση της πολύ γνωστής εκπαιδευτικού και λογοτέχνιδος Παναγιώτας Π. Λάμπρη έρχεται να προστεθεί στο πολύ μεγάλο πνευματικό της οικοδόμημα. Μετά τις πολλές έντυπες εκδόσεις της και τις ηλεκτρονικές-διαδικτυακές που ακολούθησαν και, παράλληλα με την συνεχή-πολύ πλούσια αρθρογραφία της σε εφημερίδες και περιοδικά, προφέρει δωρεάν στο αναγνωστικό κοινό τη συλλογή της με ποιήματα χαϊκού με τον τίτλο "Στιγμές", που έχουν πολλά να διδάξουν.

     Ποτέ δεν περιορίστηκε η διδασκαλία της καταξιωμένης φιλολόγου, συγγραφέως, ποιήτριας, ερευνήτριας, λαογράφου στις σχολικές αίθουσες και με κάθε τρόπο παρέχει απλόχερα την παιδεία της στον καθένα μας. Όπως και η ίδια αναφέρει σε σημείωμά της, το χαϊκού είναι ιαπωνική ποιητική φόρμα, η οποία αποτελείται από 17 συλλαβές, που παραδοσιακά αναπτύσσονται σε τρίστιχα των 5, 7 και 5 συλλαβών, χωρίς να αποκλείεται πιο ελεύθερη ανάπτυξή τους, ενώ ο ποιητής προσπαθεί ν’ αποτυπώσει τη στιγμή, ώστε αυτή να ζήσει στην αιωνιότητα.
     Αν και το χαϊκού σημαίνει «αστείος στίχος», από τα πρώτα κιόλας ποιήματα διαπιστώνει ο αναγνώστης ότι το παρουσιαζόμενο έργο «Στιγμές» τον καλεί σε ό,τι η ποιήτρια επιχειρεί: σ’ ένα ξεχωριστό ταξίδι που μπορεί να του δώσει σκέψη, σχετικά με την αρχαία σοφία του «ουκ εν τω πολλώ το εύ, αλλ᾿ εν τω εύ το πολύ». Πιστό λοιπόν, το πόνημά της στο «το Λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν», τα ποιήματά της είναι ταυτόχρονα και αποφθέγματα κι αυτό δεν είναι καθόλου υπερβολή. Συμβολικός, αλλά και πραγματικός και ο τίτλος του βιβλίου, αφού μια στιγμή περισυλλογής έχει τη δύναμη πολλά ν’ αλλάξει.
     Αξιοσημείωτο και το ότι το βιβλίο της είναι αφιερωμένο «στα παιδιά, τη χαρμοσύνη και την ελπίδα του κόσμου», στη συνέχεια της ζωής, κάτι ισάξιο, δηλαδή, του «dum spiro spero».
     Οι σελίδες του βιβλίου ξεπερνούν τις εκατό, εκατόν οκτώ για την ακρίβεια, με αξιόλογη εικονογράφηση και ο αναγνώστης μπορεί να περιηγηθεί σ' αυτές πολύ εύκολα, φτάνει να εισέλθει στον σύνδεσμο της ανάρτησης της ποιήτριας, εδώ:

https://issuu.com/panagiotalampri/docs/_ 

     Εντελώς ενδεικτικά παραθέτω έξι ποιήματα χαϊκού της φίλης Παναγιώτας, για αμεσότερη επαφή με αυτά του αναγνώστη της παρούσας βιβλιοπαρουσίασης, αλλά και για την διαπίστωση του πόσες πολλές σκέψεις, προβληματισμούς και αλήθειες κρύβουν οι στίχοι της:
 
«Όταν των παιδιών
η ψυχή υποφέρει,
κόσμε στοχάσου!»
***
«Τα αγάλματα
ποιόν δρόμο πήρανε;
Πολλή η σιγή»
***
«Σταγόνες βροχής
ραίνουν το παράθυρο.
Δάκρυα ή σπονδή;»
***
«Η Πατρίδα μου
 θυμάται, γιορτάζει,
στεφάνους πλέκει»
***
«Τιμή και δόξα
στην ελληνική λαλιά
 χθες, νυν και αεί»
***
«Βάνδαλοι φρικτοί
στο δημόσιο χώρο
φρικτά ασελγούν»
 
     Από καρδιάς οι ευχαριστίες μου  στη πολύτιμη φίλη μου Παναγιώτα για το ακριβό της δώρο, από καρδιάς και η ευχή να πολυταξιδέψει, να πολυδιαβαστεί και θεωρώ βέβαιο ότι θα πολυσυνετίσει!
 
Νίκος Χρ.Παπακωνσταντόπουλος, 14.3.2022

- Δεν υπάρχουν σχόλια:

Κυριακή 6 Μαρτίου 2022

Καθαρά Δευτέρα και λαγάνα: Θρησκευτικά και λαογραφικά στοιχεία


     Η Καθαρά Δευτέρα είναι η πρώτη μέρα (αυστηρής) νηστείας και προετοιμασίας για το Πάσχα. Πάσχα (πάσχα=πέρασμα) ονόμασαν και οι Ισραηλίτες την αναχώρησή τους-το πέρασμά τους τους από την Αίγυπτο για τη Γη της Επαγγελίας (Χαναάν). Σύμφωνα με προτροπή του Μωυσή (δεύτερο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης «Έξοδος»), η αναχώρηση αυτή έγινε βιαστικά. Στις σύντομες προετοιμασίες τους ήταν και ο άζυμος άρτος (ψωμί χωρίς προζύμι), για να κερδίσουν χρόνο.
     Την πρώτη μέρα, λοιπόν, της δικής μας - Χριστιανικής προετοιμασίας για το Πάσχα (πέρασμα στη σωτηρία και στη Ζωή, που είναι ο Χριστός), την «περνάμε» με λαγάνα, που είναι άζυμο-«βιαστικό» ψωμί. Και μιλάμε για την παραδοσιακή λαγάνα, που παρασκευάζεται χωρίς προζύμι ή μαγιά και ψήνεται αμέσως. Η λαγάνα του εμπορίου, όχι μόνο μαγιά έχει, αλλά μπορεί να περιέχει και διάφορα άλλα υλικά, π.χ. ελιές, σταφίδες, που την κάνουν πολύ πιο νόστιμη από το καθημερινό ψωμί.
   Η ονομασία λαγάνα, μας είναι γνωστή και από την αρχαιότητα (Αριστοφάνης, Εκκλησιάζουσες). Την συναντάμε, επίσης και με τις ονομασίες «ίτριον» και «λάγανον», μεταφραζόμενες ως λεπτό και πλατύ είδος ψωμιού από αλεύρι και λάδι ή είδος ψωμιού με σουσάμι και μέλι, αντίσοιχα. Στα λατινικά την συναντάμε με την ονομασία «tracta».

    Το άζυμο ψωμί, εν προκειμένω η λαγάνα, έχει και μία άλλη έννοια. Από την Καθαρά Δευτέρα ο Χριστιανός «καθαίρεται», εξαγνίζεται, καθαρίζεται και διατροφικά. Το άζυμο ψωμί είναι λιτό και παρέχει αυτή τη δυνατότητα, αφού ως μη ιδιαίτερα νόστιμο δεν προκαλεί απόλαυση. Στη νηστεία δίνεται μεγάλη σημασία στην εγκράτεια και στην αποφυγή της απόλαυσης. 
     Αρκετοί είμαστε εκείνοι θυμόμαστε που πως ο σπιτικός φούρνος έκαιγε για να ψήσει το ψωμί της οικογένειας μια φορά τη βδομάδα, περίπου. Αν το ψωμί τέλειωνε απρογραμμάτιστα, π.χ. λόγω άφιξης μουσαφιραίων που δεν τους περιμέναμε, η νοικοκυρά ζύμωνε τη λεγόμενη «λειψή», ένα καρβέλι ψωμί χωρίς προζύμι και το έψηνε στη γάστρα για να καλυφθούν άμεσα οι ανάγκες διατροφής της οικογένειας, που κυρίως το ψωμί αυτό ήταν μπομπότα. Κι αυτό, γιατί η διαδικασία ν’ «αναπιαστεί» το προζύμι και μέχρι να «γίνει» το ψωμί για το φούρνο, απαιτούνται περίπου δώδεκα ώρες. Το χειμώνα, λόγω του κρύου, οι ώρες ωρίμανσης (να «γίνει») μπορεί να είναι περισσότερες.
     Ως συνέχεια της αποκριάς η Καθαρά Δευτέρα, δεν είναι καθόλου πτωχή σε έθιμα, τα οποία τηρούνται απαρέγκλιτα σε πολλά μέρη της Πατρίδας μας.
 
Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος, 6.3.2022

- Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2022

Η Ανάσταση στον καιρό της πανδημίας



Φίλες και φίλοι,
      Ένα ακόμα βιβλίο μου «ετοιμάζει τις βαλίτσες του», να φύγει για το τυπογραφείο. Αντί άλλης προπαρουσίασης, παραθέτω μέρος της εισαγωγής του. Σας ευχαριστώ για την αγάπη με την οποία έχετε αγκαλιάσει όλα τα προηγούμενα, κάτι που με κάνει βέβαιο ότι ίδιο θα κάνετε και γι’ αυτό!
***
Εισαγωγή
 
     Η παρούσα έκδοση είναι το ενδέκατο έντυπο βιβλίο μου, «αδελφό», θα έλεγα, του προηγούμενου «επιλεγμένα», που εκδόθηκε το 2018. Τον τίτλο του δανείστηκε από το πρώτο διήγημα της συλλογής, «Ανάσταση στον καιρό της πανδημίας», κι αυτό έγινε για δύο λόγους:
     Ο πρώτος λόγος, γιατί το διήγημα αυτό αναφέρεται στην Ανάσταση του 2020, που τη γιορτάσαμε με κλειστές τις Εκκλησιές μας. Αν και η χαρμοσυνότερη γιορτή το Πάσχα, εκείνο του 2020 μας γέμισε αρνητικά συναισθήματα, εν μέσω πανδημίας. Γιορτάσαμε ιδιότυπα και πρωτόγνωρα, είτε στα μπαλκόνια των σπιτιών μας, είτε στις αυλές, είτε στις ταράτσες των πολυκατοικιών μας, είτε μπροστά στην τηλεόραση, όμως γιορτάσαμε! Δεν μας περιόρισαν τα υγειονομικά μέτρα να νοιώσουμε και να εκφράσουμε τα θρησκευτικά μας συναισθήματα, ν’ ανάψουμε, έστω και μόνοι μας και να κρατήσουμε στα χέρια μας την Αναστάσιμη λαμπάδα, να προσευχηθούμε και να ευχηθούμε για κάτι πάντα το καλύτερο, ν’ αγκαλιάσουμε τους πολύ κοντινούς μας συγγενείς και ν’ ανταλλάξουμε το φιλί της αγάπης!
     Ο δεύτερος λόγος, γιατί όλα, σχεδόν, τα διηγήματα και τα ποιήματα του παρόντος βιβλίου, είναι δημιουργήματα της περιόδου της πανδημίας. Ο περιορισμός δεν μας άφησε άπραγους πνευματικά, οπότε το μικρό και ταπεινό αυτό πνευματικό μου «παιδί» δικαιούται κατά τι να δανειστεί τον τίτλο του πρώτου διηγήματος και μεταφορικά…
 
Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος, 2.3.2022

- Δεν υπάρχουν σχόλια:

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2022

Βραβείο Πρώτου Ανδρικού Ρόλου στο θεατρικό μου έργο «ζωοκτονία εξ αμελείας»!

Η κ. Κατερίνα Λιβαδά στο ρόλο του Αρίστου (όρθια-δεξιά)
(Φωτογραφία από την πρεμιέρα στο Λειβάρτζι, 1 Αυγούστου 2021)


     Θέλω και μέσα από το προσωπικό μου ιστολόγιο να εκφράσω εκ βαθέων τα ειλικρινή και θερμά μου συγχαρητήρια στην κ. Κατερίνα Λιβαδά, Μέλος του Ερασιτεχνικού Θιάσου της Πάτρας «Ταξιδευτές της Πρόζας», για το ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΩΤΟΥ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ (στο ρόλο του «Αρίστου»), στο θεατρικό μου έργο-κωμωδία «ζωοκτονία εξ αμελείας», στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Σάτιρας Ερασιτεχνικών Θιάσων «Μώμος ο Πατρεύς»! Εξ ίσου οι ευχαριστίες μου, η ευγνωμοσύνη του και τα εκ βαθέων συγχαρητήριά του και σε όλο τον ερασιτεχνικό θίασο - «ομάδα της προσφοράς», τους «Ταξιδευτές της Πρόζας», όπως την έχει ονοματίσει ο Δήμαρχος Πατρέων κ. Κώστας Πελετίδης!
     Από την πρώτη στιγμή η υπεύθυνη του θιάσου κ. Αφροδίτη Σκαλτσά-Δημητρακοπούλου, καθώς και όλοι οι «Ταξιδευτές» πίστεψαν στο έργο μου, το αγκάλιασαν και δούλεψαν και δουλεύουν ακαταπόνητα επάνω σε αυτό. Το ευχαριστώ της καρδιάς μου κατατεθειμένο! 

      Εκφράζω τις ευχαριστίες μου στην ηλεκτρονική εφημερίδα ΚΑΛΑΡΥΤΑ ΝΕWS, την έντυπη "αδελφή" της ΩΡΑ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ και στον Πατρινό Τύπο για την προβολή του θέματος.
     Στο «ζωοκτονία εξ αμελείας» συμπρωταγωνιστούν: Αφροδίτη Σκαλτσά-Δημητρακοπούλου, Νίκος Λιόλιος, Νίκος Σπυρόπουλος, Γιώργος Δημητρακόπουλος, Χριστίνα Σπυροπούλου, Αγγελική Βρεττού, Ναταλία Μπεσαράπμη, Κατερίνα Αντωνακοπούλου, Ελένη Ηλιοπούλου, Αγγελική Μπιλάλη, Τασία Μπιρλή και η guest star η Κατερίνα Λιβαδά.
     Την ομάδα υποστήριξης αποτελούν οι: Φάνης Γιαλυψός, Δημήτρης Βρεττός και Μαρία Καρδαμπίκη. Τιμώμενο πρόσωπο της ομάδας για το 2021, η «ταξιδευτίνα» κ. Αγγελική Μπιλάλη. Οι παραστάσεις θα συνεχιστούν και το 2022 (δεύτερη χρονιά παραστάσεων του «ζωοκτονία εξ αμελείας»).

***

     Το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Σάτιρας Ερασιτεχνικών Θιάσων «Μώμος ο Πατρεύς» είναι μια από τις σημαντικές εκδηλώσεις που έχουν ενταχθεί στο επίσημο πρόγραμμα του Πατρινού Καρναβαλιού και είναι ιδέα του Ερασιτεχνικού Σχήματος Πάτρας «Ρεφενέ». Το 2022 έχει πλέον μετεξελιχθεί σε σημαντικό θεσμό του Πατρινού Καρναβαλιού, φτάνοντας αισίως στην 14η χρονιά του και έχοντας κερδίσει τη θερμή ανταπόκριση του κοινού και βέβαια την καίρια συμμετοχή των Ερασιτεχνικών Θιάσων από όλη την Ελλάδα.
     Το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Σάτιρας Ερασιτεχνικών Θιάσων «Μώμος ο Πατρεύς» συνδιοργανώνουν ο Δήμος Πατρέων, η Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Πατρέων – Καρναβάλι Πάτρας, το Ερασιτεχνικό Σχήμα Πάτρας «Ρεφενέ» και τελεί υπό την αιγίδα της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και Μουσικοσυνθετών (Ε.Ε.Θ.Σ.Μ).
 
Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος, 27.2.2022

- Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2022

Βιβλιοπαρουσίαση «ΔΡΥΣ ΛΑΛΕΟΥΣΑ» Ποιητική συλλογή του Γεωργίου Ε. Γεωργάκη, εκδόσεις «ΝΙΚΑΣ»


     Βλέποντας στη βιτρίνα του βιβλιοπωλείου τον πρωτότυπο τίτλο της νέας ποιητικής συλλογής του γνωστού ποιητή Γεωργίου Γεωργάκη, «ΔΡΥΣ ΛΑΛΕΟΥΣΑ», μου μαγνήτισε το βλέμμα και το πήρα χωρίς δεύτερη σκέψη. Οι συνειρμοί, άλλωστε, που μου προκάλεσε ο τίτλος του, ήταν εξόχως δελεαστικοί: Η ομιλούσα-ιερή βελανιδιά της Δωδώνης και η «αδελφή» της «παγά» (πηγή), όπως και το «αδελφό» της Δωδώνης μαντείο των Δελφών, πάντα έχουν κάτι ενδιαφέρον να «πουν».
     Ξεφυλλίζοντας, διαβάζοντας-μελετώντας στις σελίδες του, θαύμασα και πάλι τα χαρίσματα του ποιητή και τα μηνύματα που «στέλνει» με τους στίχους του.
     Ο ποιητής «συνομιλεί με τις Μούσες», όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας κ. Απόστολος Αθανασάκης, που προλογίζει το βιβλίο. Και πέρα από τη «συνομιλία» του αυτή, υμνεί, εκφράζει τις ευαισθησίες του, θαυμάζει, ανησυχεί-προβληματίζεται-στηλιτεύει, νοσταλγεί, διδάσκεται και διδάσκει, εκφράζει παράπονο, μα και ελπίζει και αισιοδοξεί μέσα από την αρμονία των τέλειων στίχων του, που το τέλειο δεν τολμάς να το αγγίξεις. Γι’ αυτό προτιμώ οι αναγνώστες της παρούσας βιβλιοπαρουσίασης να έλθουν σε άμεση επαφή με το έργο του Γεωργίου Γεωργάκη, έστω και ενδεικτικά.  

     Υμνεί, λοιπόν, ο ποιητής τον έρωτα και εκφράζει τις ευαισθησίες του:
«Θα μπω στο περιβόλι της καρδιάς σου
σεβάσμιος προσκυνητής[…]
Θα μπω στον ωραίο σου κόσμο
με ιερότητα, σαν εκκλησιά,[…]
(Ποίημα «La perpetuum», σελ. 72)
***
«Με ρώτησαν, καλή μου,
γιατί τόσο πολύ σ’ αγάπησα εγώ[…]
Γιατί έχεις της Ελένης τη θωριά,
έχεις την αφοσίωση της Πηνελόπης,
έχεις της Ιουλιέτας την απέραντη αγάπη!».
(Ποίημα «Εξήγηση», σελ. 94)
***
«Με ποιο λουλούδι μοιάζεις, ποθητή μου εσύ
και τόσο πολύ μ’ αναστατώνει η ομορφιά σου
και τ’ άρωμά σου;[…].
Μήπως με το γαλάζιο μενεξέ;[…]
Μα ό,τι κι αν μοιάζεις, ακριβή μου εσύ,
είσαι ένα λούλουδο για με λαχταριστό
και με μεθάει τ’ άρωμά σου!».
(Ποίημα «Ομοιώσεις», σελ. 102)
 
Θαυμάζει κα δοξάζει τη Σοφία Του Δημιουργού και την αρμονία της φύσης:
«Πολιορκούμαι από μύρια λουλούδια του Απρίλη[…]
Το χορτάρι της γης αποκρίνεται στο θερμό
αγκάλιασμα της άνοιξης και μεγαλώνει[…]
Χίλια μελίσσια πάνω στα άνθη ετοιμάζουν
τους καρπούς του φθινοπώρου.
Τα παρατηρώ όλα αυτά και δεν μπορώ παρά
να αναφωνήσω: Δόξα εν υψίστοις,
πάντα εν σοφία…».
(Ποίημα «Πάντα εν σοφία»…», σελ. 44)
 
Νοσταλγεί:
«Δεν θα έλθουν πάλι οι παλιές στιγμές,
τα παιχνίδια στην αυλή του σχολείου,
η άδολη παρέα[…]
καθώς οι καιροί, αδελφέ μου,
έχουν τόσο αλλάξει,
έχουν τόσο αγριέψει».
(Ποίημα «Δεν θα έλθουν πάλι οι παλιές στιγμές», σελ. 80)
***
«Αχ, το σπιτάκι μας το πατρικό,
το σπίτι με τ’ άλλα αδέρφια, γύρω γύρω στη γωνιά[…]
Και βγήκαμε ως πέρα, τι παράξενο,
εμείς που όπλα τίποτα δεν είχαμε
και πολεμήσαμε σαν και τόσοι άλλοι[…]
Κι απ’ τη συσπείρωση η διαίρεση
κι απ’ την αγάπη η απόσταση.
Αλλάξαμε; Μας άλλαξαν;[…]»
(Ποίημα «Το σπίτι μας το πατρικό», σελ. 108)
 
Διδάσκεται και διδάσκει:
«Ο στεναγμός μου χάνεται στο σύμπαν[…]
Η αγανάκτηση κι αυτή περισσεύει.
Πόσο καλά που επιτέλους είμαι
δάσκαλος μόνος μου,
που με διδάσκουν  τούτα τα αμίλητα γύρω μου, ο
 ουρανός τα δέντρα, τα νερά, ο τόπος[…]
και δίπλα περνάει ξεδιάντροπη η βλακεία του κόσμου».
(Ποίημα «Εκφάνσεις», σελ. 78)
 
Εκφράζει παράπονο:
«Υπάρχουν ναοί,
υπάρχουν αγάλματα,
υπάρχουν εικόνες, […]
Υπάρχουν σκοποί[…]
Όμως δεν υπάρχουν πιστοί
να τα πιστεύουν»
(Ποίημα «Η κακοτυχία των ιδεωδών», σελ. 40)
 
Ανησυχεί-προβληματίζεται-στηλιτεύει:
«Σ’ έβαλαν μέσα στα κουμπιά, στους αριθμούς,
μπρος στις οθόνες[…]
Στο τροχάδην που σταματημό δεν έχει,
μήτε σκοπό[…]
και περιμένουν  να γελάς, να τραγουδάς,
ν’ ανθίζεις».
(Ποίημα «Η εποχή των εποχών», σελ. 50)
***
«Ούτε ντροπή έχεις ούτε συστολή ούτε έλεος,
 πιο πέρα κι απ’ τα θηρία της ζούγκλας βρίσκεσαι, καημένε,[…]
Έσπασες τα μνημεία, έκαψες τα βιβλία,
σκότωσες του ανθρώπους[…]
Όρμησες με τη σημαία του δικαίου μα ήσουν
ένας τύραννος, ένας αχόρταγος[…]
(Ποίημα «Βυζάντιο και Ελλάς», σελ. 62)
 
Μα, ελπίζει και αισιοδοξεί:
«Ήμουν για χρόνια αμέριμνος, με οράματα,
με πίστη, με καθαρότητα, με παιδικότητα,
με αφέλεια[…]
Είδα το παρόν αργά αργά,
το παρόν το βαρύ, το ασήκωτο, το μοχθηρό[…]
Όχι, δεν γίνεται, δεν πάει.
Θα προσπαθήσουμε ξανά, ξανά και πάλι,
διασφαλίζοντας τον πλουν καλύτερα από πρώτα,
για σταθερό ταξίδι, πάντα εμπρός».
(Ποίημα «Επιμονή», σελ. 66)
 
    Το βιβλίο «ΔΡΥΣ ΛΑΛΕΟΥΣΑ» είναι ιδιαίτερα επιμελημένης έκδοσης, αποτελείται από 164 σελίδες. Έχει εκδοθεί ταυτόχρονα στην Ελληνική και στην Αγγλική, σε μετάφραση (στην Αγγλική) του κ. Απόστολου Αθανασάκη, ο οποίος προλογίζει και το έργο. Στην Ελληνική είναι οι ζυγού αριθμού σελίδες (αριστερά) και οι μονού αριθμού (δεξιά) είναι στην Αγγλική. Εύχομαι να πολυταξιδέψει και να πολυδιαβαστεί!
 
Λίγα λόγια για τον πνευματικό δημιουργό Γεώργιο Γεωργάκη:
 
     Ο Γεώργιος Γεωργάκης του Ευαγγέλου, γεννήθηκε στο Μπιζάνι Ιωαννίνων. Εισήχθη με υποτροφία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ηπειρωτικής πρωτεύουσας και υπηρέτησε σε σχολεία Μ.Ε. πολλών περιοχών της πατρίδας μας. Πρόσφερε ακόμα εκπαιδευτική υποστήριξη σε σχολεία της Ελληνικής ομογένειας, σε θέματα Ελληνικής Γλώσσας και Ελληνικού Πολιτισμού.
     Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά και έχει γράψει μεγάλο αριθμό βιβλίων.
     Έχει δημιουργήσει ακόμα και πολλές μουσικές συνθέσεις πάνω σε δικούς του στίχους, σε γνήσια δημοτική, έντεχνη και λαϊκή μουσική. Ήδη κυκλοφορούν με το όνομά του δύο δίσκοι σε παραδοσιακό στίχο και παραδοσιακή μουσική.
    Είναι Μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών και Συγγραφέων, της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών και της Αμφικτιονίας του Ελληνισμού.
 
Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος, 23.2.2022

- Δεν υπάρχουν σχόλια:

Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2022

«Ετοιμασίες» για τη «γιορτή των ερωτευμένων»...


     Πολύ πριν πλησιάσει η «γιορτή των ερωτευμένων», που τάχα «γιορτάζουμε» τον άγιο Βαλεντίνο, βλέπουμε μια «φρενίτιδα» στις αγορές, το ίδιο και τα ΜΜΕ, φυσικά και το διαδίκτυο. Ένας ξενόφερτος άγιος, για τον οποίο τίποτα ή έστω ελάχιστα γνωρίζουμε όλοι και όμως τον έχουμε αποδεχθεί, τον έχουμε «υιοθετήσει» και τον γιορτάζουμε μεγαλοπρεπώς. Βέβαια, αυτό δεν είναι και τόσο περίεργο, γιατί και για τους «δικούς» μας αγίους δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι ξέρουμε και πολλά, αφού δεν έχουμε ενδιαφερθεί να μάθουμε, ούτε, ίσως, και για τον άγιο που έχουμε το όνομά του!
     Αν γυρίσουμε λίγα χρόνια πίσω, εκτός από τη γιορτή της μητέρας, δεν γνωρίζαμε άλλη παρόμοια, που κι αυτή τη γιορτάζαμε με λίγα Μαγιάτικα αγριολούλουδα μόνο. Σήμερα έχουν κατακλύσει το χρόνο τόσες και τέτοιες γιορτές, και όχι πως αυτό είναι προς κατηγορίαν, αφού πολλές από αυτές σκοπό έχουν την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση. Γιορτή του παιδιού, της γυναίκας,  του άντρα, του πατέρα, των ζώων, της τρίτης ηλικίας, ημέρα περιβάλλοντος, ημέρα της γης και κάμποσες εκατοντάδες ακόμα (ο Οκτώβρης μόνο έχει τριάντα τέτοιες «γιορτές»). Μεταξύ αυτών και η «παγκόσμια ημέρα μαξιλαροπόλεμου», στις 2 Απριλίου!
     «Ηγετική» θέση ανάμεσα σε όλες αυτές έχει η «γιορτή των ερωτευμένων», του Αγίου Βαλεντίνου, στις 14 Φλεβάρη. Ο εορτασμός την ημέρα αυτή είναι πλέον οικουμενικός και στην παγκόσμια «μόδα» δίνεται πάντα μεγάλη έμφαση. Αναρωτιέται, όμως, κανείς: Αν δεν είχε δοθεί αυτή η υπερβολική δημοσιότητα, αν δεν υπήρχε τόσο εμπορικό χρώμα, αν δεν είχαν επενδυθεί αστρονομικά κεφάλαια στη διαφήμιση -για εμπορικούς λόγους πάντα-, πόσοι θα την ήξεραν; Πόσο οι αγορές θα ανθοστολίζονταν και πόσο θα δωροστολίζονταν; Πόσο και πού θα τρέχαμε για ένα δώρο, έστω και ευτελές, για το έτερον ήμισύ μας; Και σιγά μη νοιάστοικαν οι αγορές και οι «οπαδοί του αγίου Βαλεντίνου» να τιμήσουν το «άγιό» τους! Όσο για την πρόταση του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, στην προσπάθειά του να γιορτάζουμε Ορθόδοξα στις 13 Φεβρουαρίου, μάλλον «έχει πέσει στο κενό», αφού η ξενομανία υπερισχύει. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν οι Ορθόδοξοι Άγιοι και Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα, αντρόγυνο Ιουδαίων από τον Πόντο, που κατοικούσαν στην Κόρινθο και βαπτίστηκαν από τον Απόστολο Παύλο.

Το ζεύγος Ορθόδοξων Αγίων Ακύλας και Πρίσκιλλα,  
 κατοικούσαν στην Κόρινθο και βαπτίστηκαν από τον Απόστολο Παύλο.
Η επίγεια ζωή τους τελείωσε με μαρτυρικό θάνατο, λόγω της πίστης τους.
Η μνήμη τους τιμάται στις 13 Φεβρουαρίου

     Πολλές είναι οι φορές που διαπιστώνουμε ότι η αγάπη και ο έρωτας γιορτάζουν πάντα, μέρα και νύχτα και δεν περιμένουμε «την ημέρα τους», μια φορά το χρόνο! Ούτε περιμένουμε ο εορτασμός να μας επιβληθεί επιτακτικά και τυποποιημένα από τον οποιονδήποτε. Σίγουρα κάθε καθημερινή αυθόρμητη εκδήλωση αγάπης έχει υπέρ-πολλαπλάσια αξία, από μια… εμπορικά στημένη χειρονομία!
 

Νίκος Παπακωνσταντόπουλος, 13.2.2022

- Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2022

«ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»!


     Ημέρα μνήμης (θανάτου) του Εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού η 9η Φεβρουαρίου, αλλά και Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας και την ημέρα αυτή (9.2.2022) συναντηθήκαμε διαδικτυακά και συνομιλήσαμε Ελληνικά με σύγχρονους Φιλέλληνες, από διαφορετικές περιοχές του πλανήτη! Ήταν μια πολύ μεγάλη στιγμή σε μια ημέρα με ιδιαίτερη σημασία για τη χώρα μας και εκφράζω τις πλέον θερμές και εγκάρδιες ευχαριστίες και τα πλέον ειλικρινή συγχαρητήρια:
-  1: Στην Αρχαιολόγο κ. Κωνσταντίνα Ζήδρου για την πρωτοπόρο πρότασή της, που εξέφρασε πρώτα στην ταπεινότητά μου.
-  2: Στην κ. Σοφία Τσιατούρα για το μήνυμα συμμετοχής που έστειλε σε όλους μας.
-  3: Στην κ. Μαρία Βλάχου, φιλόλογο-διευθύντρια του ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ, για τη φιλοξενία στο κόσμημα αυτό των Ιωαννίνων και τον υποδειγματικό συντονισμό της συνομιλίας.

-  3: Στην εκ Σκεπαστού Καλαβρύτων πολυβραβευμένη ποιήτρια κ. Παρασκευή (Βούλα) Μέμου, που από την πρώτη στιγμή και χωρίς κανένα ενδοιασμό αποδέχθηκε την πρόταση που της μετέφερα εκ μέρους της κ. Ζήδρου και έφερε στην παρέα μας τον Ινδό Φιλέλληνα κ. Ujjal Ghosh.
-  4: Του Ελβετούς Φιλέλληνες και προσωπικούς μου αδελφικούς φίλους κ. Julien Grivel και Alain Morgantini, που πολύ πρόθυμα ανταποκρίθηκαν στην προσωπική μου πρόσκληση.
- 5: Τον Καθηγητή-Ιστορικό κ. Χάρη Κουδούνα, τόσο για τη συμμετοχή του, όσο και για την επιστημονική ανάλυση στο θέμα. 

- Τον μαθητή γυμνασίου Απόστολο Τσόλα, που απήγγειλε Οδυσσέα Ελύτη.
     Ενθουσιασμένοι όλοι μας από την πολύ ζεστή αυτή συνάντηση, δώσαμε μια υπόσχεση: Ότι είναι η αρχή μιας καλής συνέχειας!
     Την ωριαία (και πλέον) κουβέντα μας στην όμορφη παρέα μας, μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=PcpHf-lsl6s
  
Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος, 9.2.2021

- Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)