Μες
την καρδιά της άνοιξης που έχεις τη γιορτή σου
η πλάση υποκλίνεται στη χάρη τη δική σου.
Λουλούδια,
τα καλύτερα έχει διαλέξ’ η φύση,
λίγο
μετά την Πασχαλιά σε σένα να χαρίσει.
Κι από το βλασταράκι σου, με όλη του την τέχνη,
μια ζωγραφιά απ’ το σχολειό ολόχαρο σου φέρνει.
Όλης της γης το μάλαμα είναι μικρό μπροστά σου
κι ακόμα μεγαλύτερο, μητέρα, τ’ όνομά σου!
Κι από το βλασταράκι σου, με όλη του την τέχνη,
μια ζωγραφιά απ’ το σχολειό ολόχαρο σου φέρνει.
Όλης της γης το μάλαμα είναι μικρό μπροστά σου
κι ακόμα μεγαλύτερο, μητέρα, τ’ όνομά σου!
(Από
την πρώτη ποιητική μου συλλογή, «Έμμετρα», εκδόσεις ΑΠΕΙΡΟΣ ΧΩΡΑ, 2008. Χορηγός Έκδοσης: Το Νοσηλευτικό Ίδρυμα Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων Δυτικής Αττικής στο οποίο τότε υπηρετούσα, με εκφράσεις συγχαρητηρίων και επαίνων στην ταπεινότητά μου. Εικόνα: Από το παλιό αναγνωστικό της Β΄ δημοτικού)
Νίκος
Χρ. Παπακωνσταντόπουλος, 13.5.2023
Νίκος
Χρ. Παπακωνσταντόπουλος, 13.5.2023

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου