Όλοι το έχουμε κάνει! (Σατιρικό ποίημα)

 

                                 Ένα βαζάκι με γλυκό του κουταλιού, σταφύλι,
                                 πόσο πολύ λαχτάρισα τη νοστιμιά στα χείλη!
                                 Κι εκεί που το εφύλαγε η μάνα στο ντουλάπι,
                                 μια κουταλίτσα έκλεβα κάθε πρωί και βράδυ!
                                 Σε λίγες μέρες άδειασε το γυάλινο βαζάκι
                                 και τόκρυψα προσεκτικά, στο κάτω κάτω ράφι!
                                 Σαν επισκέπτες ήρθανε, η μάνα με καμάρι
                                 να τους κεράσει έτρεξε, απ’ το κρυφό «χαβιάρι»!
                                 Μα το βαζάκι «ορφανό», της έκοψε τη φόρα
                                 και φοβισμένος έλεγα: «Πώς θα γλιτώσω τώρα;»!

                                 Η μάνα εταράχτηκε. Μα έπρεπε με βιάση

                                 να βρει τί λόγια για να πει, τον «κλέφτη» να σκεπάσει!

                                 Τότε, τα χείλη έσφιξε κι είπε στους καλεσμένους:

                                «Ωχου! Και πώς το ξέχασα! Προχτές σε κάποιους ξένους
                                 το τελευταίο κέρασα! Τα λίγα κουλουράκια
                                 τη βγάλαν’ ασπροπρόσωπη, με τρία καφεδάκια!

 

Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος, 8.5.2025

https://nikolpapak.blogspot.com/2021/08/blog-post_29.html