Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Η «προσωπική εργασία» στο παρελθόν



     Η προσωπική εργασία ήταν μια υποχρέωση που είχε κάθε οικογένεια σε απλά κοινωφελή έργα. Χαρακτηρίζονταν σε τακτικές και έκτακτες. Οι τακτικές συνήθως γίνονταν για τη συντήρηση των δημοσίων δρόμων των χωριών μας (οι ασφαλτοστρωμένοι ήσαν άγνωστοι ακόμα) και των δρόμων των συνοικιών. Οι έκτακτες αποκαθιστούσαν ζημιές ύστερα από κακοκαιρίες, γινόταν κοπή κλώνων δέντρων που εμπόδιζαν τη διέλευση πεζών, ζώων και οχημάτων κλπ.
     Η τοπική αρχή αποφάσιζε σχετικά και συνήθως ο πρόεδρος του χωριού ή κάποιος αναπληρωτής του όριζε την ημέρα της προσωπικής εργασίας. Από την προηγούμενη, ή και νωρίτερα, χτύπαγαν οι καμπάνες ή και με άλλους τρόπους ο κόσμος ενημερωνόταν ο ένας με τον άλλον για την ώρα, το σημείο συγκέντρωσης και το τι ακριβώς θα έκαναν.
     Τη συγκεκριμένη μέρα και την προκαθορισμένη ώρα ένας εκπρόσωπος κάθε οικογένειας με γεωργικό εργαλείο στον ώμο, π.χ. ξινάρι, αξίνα, φτυάρι, κασμά, μαζεύονταν στο χώρο δουλειάς. Ο εκπρόσωπος της τοπικής αρχής συντόνιζε και κατέγραφε τους παρόντες. Κάθε οικογένεια έπρεπε να συμπληρώσει συγκεκριμένο αριθμό ημερών προσωπικής εργασίας, διαφορετικά είχε συνέπειες από τη δικαιοσύνη.
     Αν μπορούσαμε να πούμε πως έχει αντικατασταθεί με κάτι ανάλογο, αυτή είναι η εθελοντική, που με συναισθήματα θαυμασμού τη βλέπουμε να υπηρετείται από ομάδες συντοπιτών μας. Εν όψει μάλιστα των εκδηλώσεων του καλοκαιριού που τα χωριά μας ξαναζωντανεύουν, είναι πραγματικά μια πολύ αξιέπαινη κίνηση!

Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος